முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

தொடர்கதை --> காதலி காதலி!#2

பாகம் 1 --> காதலி காதலி!#1
படிச்சிட்டு இங்க வாங்க.

"அம்மா, அப்பா எப்போமா வருவாங்க?", வருத்தமும் ஏக்கமும் கலந்து கேட்டான் முரளி.

"அப்பா வருவாங்கடா..,, சீக்ரமா வருவாங்க, வரப்போ உனக்கு நெறைய வாங்கிட்டு வருவாங்க.. இப்போ நீ சமத்தா school-க்கு போயிட்டு வா", சிரித்து வழி அனுப்பினாள் முரளியை.

அனுப்பி வீட்டுக்குள் நுழையும் பொழுது, தினமும் இருக்கும் அதே வெறுமை அவளைக் கொன்றது. தனது நிலையை எண்ணி ஏங்க நேரமின்றி, அரை மணி நேரத்தில் அவசரமாய் வீட்டையும் சுத்தம் செய்து, குளித்துக் கிளம்பினாள் வேலைக்கு.

மாலை:
பள்ளிப் பேருந்து முரளியின் வீட்டு வாசலில் வந்து நின்றது. அயர்ந்து போன முகத்தோடு பேருந்தில் இருந்து இறங்கினான். தன்னிடம் இருந்த சாவியை வைத்து வீட்டைத் திறந்தான்.

முகம் கை கால் கழுவி சுத்தம் செய்து அடுப்படிக்குச் சென்றான்.
காலையிலேயே வாங்கி வைத்த பால் ஒரு ஓரமாய் அடுப்படியில் இருக்க, அதை மீண்டும் காய்ச்சினான், முரளி. cupboard-ல் இருந்த biscuit packet ஐ எடுத்து சாப்பிட்டு, பால் குடித்தான். அம்மாவுக்காக flask-ல் பாலை எடுத்து வைத்தான்.

வாசலில் சென்று புத்தகத்தோடு அமர்ந்து அம்மாவின் வருகைக்காக காத்திருந்தான், முரளி.


பள்ளியில் தன் நண்பன் சுரேஷ் சொன்னது முரளிக்கு நினைவுக்கு வந்தது.

பள்ளியில்:
சுரேஷ் பள்ளிக்கு புதுவரவு. இருவரும் அறிமுகம் ஆன பின்பு, பேசத் தொடங்கினார்கள்.

"ஏய் உன் bag நல்லாருக்குடா, எங்க வாங்குன?", முரளி சுரேஷிடம் கேட்டான்.

"எங்கப்பா U.S-ல இருக்காங்கடா, அங்க இருந்து அனுப்பினாங்க."

"எங்கப்பாவும் அங்க தான் இருக்காங்கனு அம்மா சொல்வாங்கடா. ஆனா நான் பேசினது கூட இல்ல, எங்கப்பாக்கு நேரமே இருக்காதாம், பெரிய வேலையாம்."

"அப்படியா, எங்கப்பா தினமும் எங்கிட்ட பேசுவாங்கடா., ஆனாலும் மித்த பசங்கள பாக்றப்போ, நான் அப்பா கூட இல்லியேன்னு வர்த்தமா இருக்கும். உனக்கு இருக்காதாடா? நீ பாவம், பேசனது கூட இல்லல?"

"ஆமாடா, எங்கம்மாகிட்ட போன் பேசணும்னு சொன்னாலும், அது முடியாதுனு திட்டிடுவாங்கடா.."

" வருத்தப் படாத, இவ்ளோ நாள், நான் எங்கப்பாவ ரொம்ப miss பன்னேன்டா, next week எங்கப்பா foreign-ல இருந்து வராங்கடா. இனிமேல் அப்பாவ நேர்ல பாக்கலாம் நான், daily phone-ல பேசிட்டே இருந்தேன், இனி அப்பாவ நேர்லயே பாக்கலாம். உங்கப்பா எப்போடா வராங்க? நீ போன்ல கூட பேசனது இல்லேல? எப்போடா வருவாங்க?", சுரேஷ் முரளியிடம் கேட்டான்.

"சீக்கிரமா வருவாங்கடா.."

நினைவு கலைந்தது முரளிக்கு.முரளி அப்பாவைப் பார்க்க ஏங்கினான்... தூரத்தில் அம்மா வருவது தெரிந்தது, இன்னிக்கு அம்மாகிட்ட கேட்டு, அப்பாகிட்ட பேசிடனும், முடிவு செய்து எழுந்தான் முரளி.

புன்னகையோடு அம்மாவை நோக்கி ஓடினான். ரேணுகாவின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு வீட்டை நோக்கி நடந்தான்..
---------------------------------------------------------------------------
பேசினானா முரளி தன் அப்பாவிடம்? நாளை வாசிக்கலாம் அடுத்த பாகத்தில்.

கருத்துகள்

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

பெண்களிடம் பேசுவது.... எப்படி?

"ஆணும் பெண்ணும் பேசுவதே தவறு" "ஆணும் பெண்ணும் நட்பாக இருக்கவே முடியாது!", இப்படி எல்லாம் தான் என் ஊரில் இருக்கும் ஒரு பாட்டி சொல்லிக் கொண்டு இருப்பார் எப்போதும். ஆனால், அதெல்லாம் அப்படியா? பாட்டி பெரியவர், அவர் சொன்னால் சரியாகத் தானே இருக்கும்? இல்லையா?
என் அம்மா சொல்வார், "பெரியவங்க சொன்னா  அதுல ஆயிரம் அர்த்தம் இருக்கும்" என்று! ஆனால், "பேசுவது தவறு???", இதெல்லாம் எந்த ஊர் நியாயம்? இப்போது இப்படி எல்லாம் "பேசுவது தவறு" என்று பேசினால், "போயா நீ, அந்தக் காலத்து ஆள் மாதிரி..", என்று சொல்லிவிடுவார்கள்.
இன்று ஆணும் பெண்ணும் பேசுவது, நட்பாக இருப்பது எல்லாம் சாதாரணமான ஒரு விஷயம்! பள்ளியில், கல்லூரியில், வேலை செய்யும் இடத்தில், இப்படி எங்கும் பேச வேண்டிய அவசியம், "எல்லோரிடமும்" பேச வேண்டிய அவசியம் இருக்கும். ஆனால், எப்படிப் பேசுகிறோம் என்பதில் தான் இருக்கிறது, நம்மைப் பற்றி மற்றவர் என்ன நினைக்கிறார் என்பது!
சிலர், பார்த்தவுடன் யாராக இருந்தாலும், இனிமையாக சிரித்துப் பேசுவார்கள். இன்னும் சிலர் ஒரு வார்த்தை பேசவே காசு கேட்பா…

இது ஒரு சிக்கன் கதை!

சிக்கன்! அசைவ விரும்பிகள் எல்லோருக்குமே பிடித்த, மிக மிகப் பிடித்த ஒன்றாக இருக்கும் இந்தச் சிக்கன்!?
எப்போதும் அசைவம் சாப்பிடுபவர்களுக்கு மீன் சமைக்கும் வாசம், அற்புதமாகவும், சைவம் சாப்பிடுபவர்களுக்கு அது “அய்யோ... என்ன கருமம்!”, என்பது போலவும் இருக்கும்!
இதில் நான் முதல் வகை, அசைவம் சாப்பிடும் வகை!
என் நண்பர்கள் உறவினர்களிடம் கேட்டால் தெரியும், எனக்கு எவ்வளவு பிடிக்கும் அசைவ உணவு என்பது!
எனக்கு ஒரு அத்தை இருக்கிறார், அவர் வீட்டிற்குச் சிறுவயதில் சென்ற போது, ஒரு முறை, ஒரு அரைக் கிலோ மீனை ஒரே ஆளாகச் சாப்பிட்டேனாம்!
”புரட்டாசி மாதம், அசைவம் சாப்பிடக் கூடாது, வெள்ளி, செவ்வாய் பிறகு சனி, அசைவம் சாப்பிடக் கூடாது”, இப்படி என் அம்மா போடும் விதிகள் எல்லாம், அப்பா... எனக்குச் சுத்தமாகப் பிடிக்காது!
அதென்னவொ, அசைவ உணவின் ருசி அத்தனை அருமை! (இதைத் தான் பசிக்கு உண்ணாமல் ருசிக்கு உண்பது என்பார்களோ???)
என் அப்பா அசைவம் சாப்பிடமாட்டார் அதிகம், நானும் அம்மாவும் தான், வற்புறுத்தி சாப்பிட வைப்போம். அவர் உடனே சொல்வார், “ஊன் வளர்க்க ஊன் உண்ணக் கூடாது”, என்றெல்லாம்.
என்னையும் அசைவம் சாப்பிடாதே, விட்டுவிட…

இருபத்தியாறு (21+4) வயதினிலே!

"என்னடா இந்தப் பொண்ணு கணக்குல கொஞ்சம் வீக்கோ?", என்று நீங்கள் நினைப்பது எனக்குக் கேட்கிறது. உண்மை தான், கொஞ்சம் வீக் தான். ஆனால், இப்போது எனக்கு இருபத்தியாறு வயது துவங்கி இருக்கிறது, அதனால் தான் முடிந்த வயதை கணக்குப் போட்டு இருக்கிறேன். புரிகிறதோ? 
21 வருடம் அம்மா அப்பா கையைப் பிடித்துக் கொண்டு இருந்தேன். 4 வருடம் தனியாக இருந்தேன். இப்போதும் தனியாகத் தான் இருக்கிறேன். (தனிமை தனிமையோ, கொடுமை கொடுமையோ!)
சரி இந்த இருபத்தி ஐந்து வருடங்களில் நான் "இது சரி", "இது தவறு", என்று இப்போது வரை கற்று இருப்பவற்றை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன். விருப்பம் இருந்தால் வாசித்துப் பாருங்கள். இதில் இருப்பவை எல்லாம் என்னுடைய சுய அனுபவங்கள் கொண்டு நான் எழுதி இருப்பவை. உங்களுக்கும் இது சரியாக இருக்க அவசியம் இல்லை.   
சரி "வளவள" என்று பேசாமல் சொல்ல வந்ததைச் சொல்கிறேன், கேளுங்கள்!
இதில் வெவ்வேறு தலைப்புகளாகப் பிரித்து எழுதி இருக்கிறேன், பின்னாளில் நான் மறுபடி இதைப் படித்துப் பார்க்கையில் எனக்கு எளிதாக இருக்கும் பாருங்களேன்? பெரும்பாலும் நான் எழுதுவதெல்லாம், எனக்காகத் த…