முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

தொடர்கதை --> காதலி காதலி!#5

முந்தைய பாகங்கள்:


காதலி காதலி!  #1 | #2  | #3 | #4 

ரேணுகாவின் வீட்டில்:


"அப்பா எனக்கு இப்போ கல்யாணம் வேணாம்பா..", ரேணுகா.

"ஏன்? இப்போ கல்யாணம் பண்ணிக்க என்ன வந்துச்சாம்?", முருகானந்தம்.

"இல்லப்பா.. நான் மேல படிக்க போறேன்பா, மேல படிச்சா இன்னும் நல்ல வேல கெடைக்கும் பா.."

"நீ பெரிய வேலைக்கு எல்லாம் போக வேணாம், ஒழுங்கா கல்யாணம் பண்ணிட்டு மாப்ள வீட்ல சொல்றத கேட்டு நடந்துக்கோ."

"அப்பா.. எனக்கு தான் வேணாம்னு சொல்றேன்ல.." கோபமாய்க் கத்தினாள் ரேணுகா.

"என்ன எவனையும் காதலிக்கிறியா? காதல்-னு சொல்லி எவனையாச்சும் நெனச்சுக்கிட்டு பேசறியா?"

"ஆமா நான் காதலிக்கிறேன், என்னோட கூட படிச்ச பையன, பேரு ராமச்சந்திரன்"

"என்னது? காதலிக்கிறியா? குடும்ப மானம் போகணும்னே எல்லாம் செய்றியா?"

"ஏன்பா? காதலிச்சா தப்பா? ராமு ரொம்ப நல்லவன் பா, என் மேல உயிரா இருக்கான், என்ன சந்தோஷமா பாத்துப்பான் பா"

"சரி என்ன வேல பாக்குறான்? படிப்பு முடிஞ்சி ஒரு மாசம் ஆச்சுல, மொத மாசம் எவ்ளோ சம்பளம் வாங்கிருக்கான்? வேல பாக்குறானா?

"இல்லபா.. அவன் படிக்றான்.. அவனுக்கு மாவட்ட ஆட்சியர் ஆகணும்னு ஆச, அதுக்காக படிச்சுட்டு இருக்கான் பா, இப்போ சும்மா பகுதி நேரமா தான் பாக்குறான். இன்னும் ஒரு நாலு வருசத்துல தேர்வாகிடுவான்-பா.."

"ஆமா மாவட்ட ஆட்சியர் ஆகறது எவ்ளோ கடினம் தெரியுமா? அதுக்காக கைல படிக்கிறப்போவே கெடச்ச வேலைய விட்டானாக்கும்? அவன் தேருவான்னு எனக்கு நம்பிக்கை இல்ல, நீ நாலு வருசம் காத்திருந்து ஏமாந்து போக தான் போற, பேசாம நான் பாக்குற மாப்ளைய கல்யாணம் பண்ணிக்கோ, ராணி மாதிரி வாழலாம்"

"இல்ல என்னால ராமுவ மறக்க முடியாது", வீடே அதிர கத்தினாள் ரேணுகா.

"முடியாதா? என்னையே எதிர்த்து இவ்ளோ சத்தம் போட துணிச்சல் வந்துடிச்சா? அம்மா இல்லாத பொண்ணுன்னு செல்லமா வளத்ததுக்கு நல்ல பரிசு குடுத்துட்ட", ஓங்கி கன்னத்தில் அறைந்தார் முருகானந்தம்.

அழுதவாறு அறைக்குள் சென்று கதவை அடைத்தாள் ரேணுகா.

தந்தையை நினைத்து கோபம் கோபமாக வந்தது அவளுக்கு.

ராமுவின் வீட்டில் - இரவு 12 மணி -

எப்படியேனும் தேரிவிட வேண்டும் என்ற லட்சியத்தோடு, படித்துக் கொண்டு இருந்தான் ராமு.

ராமு, தன் சிறு வயதிலேயே தாய் தந்தையை விபத்தில் இழந்தவன், குழந்தைகள் காப்பகத்தில் வளர்ந்தான், மிகவும் சிரமப்பட்டு படித்து பொறியியல் முடித்தவன். வாடகைக்கு ஒரு சிறு அறை எடுத்து தங்கி இருந்தான்.
சிறு வயதிலேயே ஒரு பெரிய அதிகாரியாக வேண்டும் என்ற லட்சிய விதையை மனதில் விதைத்து, அதை நாளும் நீர் ஊற்றி வளர்த்து, இன்று விருட்சமாக்கி, பூப் பூத்து நிற்கும் மரத்தை, கனிக்காக தயார் செய்து கொண்டிருப்பவன்.

மிகவும் ஆர்வமாக படித்துக் கொண்டிருந்தான்.

கதவை யாரோ தட்டும் சத்தம்.

"இந்நேரத்துல யாரு..", யோசனையோடு கதவைத் திறந்தான்.

திறந்தவனுக்கு அதிர்ச்சி, நின்றிருந்தது ரேணுகா.


-------------------------------------------------------------------------

ரேணுகா ஏன் அங்கு வந்தாள்? ராமு அவளை வீட்டினுள் சேர்த்துக் கொண்டானா?

வாசிக்கலாம் நாளை.

கருத்துகள்

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

பெண்களிடம் பேசுவது.... எப்படி?

"ஆணும் பெண்ணும் பேசுவதே தவறு" "ஆணும் பெண்ணும் நட்பாக இருக்கவே முடியாது!", இப்படி எல்லாம் தான் என் ஊரில் இருக்கும் ஒரு பாட்டி சொல்லிக் கொண்டு இருப்பார் எப்போதும். ஆனால், அதெல்லாம் அப்படியா? பாட்டி பெரியவர், அவர் சொன்னால் சரியாகத் தானே இருக்கும்? இல்லையா?
என் அம்மா சொல்வார், "பெரியவங்க சொன்னா  அதுல ஆயிரம் அர்த்தம் இருக்கும்" என்று! ஆனால், "பேசுவது தவறு???", இதெல்லாம் எந்த ஊர் நியாயம்? இப்போது இப்படி எல்லாம் "பேசுவது தவறு" என்று பேசினால், "போயா நீ, அந்தக் காலத்து ஆள் மாதிரி..", என்று சொல்லிவிடுவார்கள்.
இன்று ஆணும் பெண்ணும் பேசுவது, நட்பாக இருப்பது எல்லாம் சாதாரணமான ஒரு விஷயம்! பள்ளியில், கல்லூரியில், வேலை செய்யும் இடத்தில், இப்படி எங்கும் பேச வேண்டிய அவசியம், "எல்லோரிடமும்" பேச வேண்டிய அவசியம் இருக்கும். ஆனால், எப்படிப் பேசுகிறோம் என்பதில் தான் இருக்கிறது, நம்மைப் பற்றி மற்றவர் என்ன நினைக்கிறார் என்பது!
சிலர், பார்த்தவுடன் யாராக இருந்தாலும், இனிமையாக சிரித்துப் பேசுவார்கள். இன்னும் சிலர் ஒரு வார்த்தை பேசவே காசு கேட்பா…

இது ஒரு சிக்கன் கதை!

சிக்கன்! அசைவ விரும்பிகள் எல்லோருக்குமே பிடித்த, மிக மிகப் பிடித்த ஒன்றாக இருக்கும் இந்தச் சிக்கன்!?
எப்போதும் அசைவம் சாப்பிடுபவர்களுக்கு மீன் சமைக்கும் வாசம், அற்புதமாகவும், சைவம் சாப்பிடுபவர்களுக்கு அது “அய்யோ... என்ன கருமம்!”, என்பது போலவும் இருக்கும்!
இதில் நான் முதல் வகை, அசைவம் சாப்பிடும் வகை!
என் நண்பர்கள் உறவினர்களிடம் கேட்டால் தெரியும், எனக்கு எவ்வளவு பிடிக்கும் அசைவ உணவு என்பது!
எனக்கு ஒரு அத்தை இருக்கிறார், அவர் வீட்டிற்குச் சிறுவயதில் சென்ற போது, ஒரு முறை, ஒரு அரைக் கிலோ மீனை ஒரே ஆளாகச் சாப்பிட்டேனாம்!
”புரட்டாசி மாதம், அசைவம் சாப்பிடக் கூடாது, வெள்ளி, செவ்வாய் பிறகு சனி, அசைவம் சாப்பிடக் கூடாது”, இப்படி என் அம்மா போடும் விதிகள் எல்லாம், அப்பா... எனக்குச் சுத்தமாகப் பிடிக்காது!
அதென்னவொ, அசைவ உணவின் ருசி அத்தனை அருமை! (இதைத் தான் பசிக்கு உண்ணாமல் ருசிக்கு உண்பது என்பார்களோ???)
என் அப்பா அசைவம் சாப்பிடமாட்டார் அதிகம், நானும் அம்மாவும் தான், வற்புறுத்தி சாப்பிட வைப்போம். அவர் உடனே சொல்வார், “ஊன் வளர்க்க ஊன் உண்ணக் கூடாது”, என்றெல்லாம்.
என்னையும் அசைவம் சாப்பிடாதே, விட்டுவிட…

இருபத்தியாறு (21+4) வயதினிலே!

"என்னடா இந்தப் பொண்ணு கணக்குல கொஞ்சம் வீக்கோ?", என்று நீங்கள் நினைப்பது எனக்குக் கேட்கிறது. உண்மை தான், கொஞ்சம் வீக் தான். ஆனால், இப்போது எனக்கு இருபத்தியாறு வயது துவங்கி இருக்கிறது, அதனால் தான் முடிந்த வயதை கணக்குப் போட்டு இருக்கிறேன். புரிகிறதோ? 
21 வருடம் அம்மா அப்பா கையைப் பிடித்துக் கொண்டு இருந்தேன். 4 வருடம் தனியாக இருந்தேன். இப்போதும் தனியாகத் தான் இருக்கிறேன். (தனிமை தனிமையோ, கொடுமை கொடுமையோ!)
சரி இந்த இருபத்தி ஐந்து வருடங்களில் நான் "இது சரி", "இது தவறு", என்று இப்போது வரை கற்று இருப்பவற்றை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன். விருப்பம் இருந்தால் வாசித்துப் பாருங்கள். இதில் இருப்பவை எல்லாம் என்னுடைய சுய அனுபவங்கள் கொண்டு நான் எழுதி இருப்பவை. உங்களுக்கும் இது சரியாக இருக்க அவசியம் இல்லை.   
சரி "வளவள" என்று பேசாமல் சொல்ல வந்ததைச் சொல்கிறேன், கேளுங்கள்!
இதில் வெவ்வேறு தலைப்புகளாகப் பிரித்து எழுதி இருக்கிறேன், பின்னாளில் நான் மறுபடி இதைப் படித்துப் பார்க்கையில் எனக்கு எளிதாக இருக்கும் பாருங்களேன்? பெரும்பாலும் நான் எழுதுவதெல்லாம், எனக்காகத் த…