திங்கள், அக்டோபர் 17, 2011

ஊமைக் காதலன்...


இருண்ட அறையில்.,
சுருண்டு கிடந்தேன்.,
வலியின் விளிம்பில்.,
துடித்துக் கிடந்தேன்.,

" அய்யோ போதும்",
வெந்து கிடந்தேன்.,
வாசலில் உன் சத்தம்,
" சி பிரம்மை" என்று
சாளரம் திறந்தேன்....

"நீ தான் அது...."
வேதனை துன்பம்,
வடிந்தோட...
வெளிச்சம் பாய்ந்து,
ஊடுருவ.,
" உருகினேன் உயிரே...
நீ எனக்கு மட்டும் என்று.."

நீயோ..
ஊருக்கே பொழிகிறாய் , என்
ஊமைக் காதலன்..
துளித் துளியாய்.,
மழைத் துளியே...

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக