முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

பெண்மை!!!

எப்படியேனும் முகம் சுளிக்காமல்., மனிதர்களை ஏய்க்காமல் , நட்போடு வாழும் ஆசையோடு தான், என் நாள் ஒவ்வொன்றையும் தொடங்குகிறேன்! 
இருட்டு அறையில் கூட முளை விடும் செடியாய், முட்டி மோதி வெளிவர நினைக்கிறேன்!
வளரும் விருட்சமாய், வளர்ந்த சில விருட்சங்களைக் கண்டு வியக்கிறேன்! வளர்ந்தும் மதி இன்றி , மனதளவில் மக்கிப் போய்க் கிடக்கும், சில விருட்சங்களை வேதனையோடு காண்கிறேன்!
"ஏக்கங்கள், ஏமாற்றங்கள், துன்பங்கள், இப்படித் தீயவையும் தகாதவையும் தேடி வரும், தேடாத நேரங்களில்", என்ற உண்மையை சிறிது சிறிதாய் அறியத் தொடங்கி இருக்கிறேன்!
எங்கும் எதிலும், பாகுபாடுகள்!
பெண் பிள்ளை என்றும் ஆண் பிள்ளை என்றும், ஒரு வித பாகுபாடும், சலுகைகளும் இருக்கத் தான் செய்கிறது!
" சாம்பல் நிறமொரு குட்டி,
கருஞ் சாந்து நிறமொரு குட்டி",
நிறங்கள் "ஆண் பெண்" என வரும் பொழுது, அன்னையும் சில நேரம் பாகுபாடு காட்டத்தான் செய்கிறாள்!

முளைவிடும் பொழுதே, "பெண் பிள்ளையடி நீ, பொறுத்துக் கொண்டு தான் போக வேண்டும்", சொல்லி சொல்லியே வளர்த்தெடுத்தார்கள் என்னையும் கூட!

பொறுமை, நாணம், விட்டுக் கொடுக்கும் பண்பு, நேசம், இப்படி நற்குணங்கள் நிரம்ப வளர்த்தெடுக்கப்பட வேண்டும் , பெண்பிள்ளைகள்! ஆம், ஆண் எப்படியும் இருக்கலாம், உலகம் உற்று நோக்குவதில்லை! பெண் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் கொண்டாடப்படுகிறாள், உற்று நோக்கப்படுகிறாள்!
இவளைப் போல இன்பமும் யாருக்கும் இல்லை! துன்பமும் இல்லை!
"பெண்ணாய்ப் பிறக்க, மாதவம் செய்திடல் வேண்டுமோ???" ஆம் நிச்சயம், தவங்கள் செய்து முந்தைய பிறவியிலேயே கற்றுக் கொண்டு வர வேண்டும் , பொறுமை, விட்டுக் கொடுத்தல் இவை அனைத்தையும்!
பெண்கள் நாணத்தின் உருவமாய்! நேசத்தின் பிறப்பிடமாய் உருவாகப் படுவது, பெருமையே! அடிமைத்தனம் அன்று!

நேசிப்பவருக்காய் விட்டுக் கொடுத்தல் அடிமைத்தனம் அன்று, அன்பு!
இது பெண்மைக்கு மட்டும் அதிகம் இருக்கக் காரணங்கள் இயற்கையிலேயே பல உண்டு! அன்னையாய் அவள் உணரும் , அவள் பகிரும் அன்பு, உலகில் எவராலும் இயலாது!

------------------
பெண்களில் ஒருத்தி!
கண்மணி அன்போடு!


கருத்துகள்

கருத்துரையிடுக

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

பெண்களிடம் பேசுவது.... எப்படி?

"ஆணும் பெண்ணும் பேசுவதே தவறு" "ஆணும் பெண்ணும் நட்பாக இருக்கவே முடியாது!", இப்படி எல்லாம் தான் என் ஊரில் இருக்கும் ஒரு பாட்டி சொல்லிக் கொண்டு இருப்பார் எப்போதும். ஆனால், அதெல்லாம் அப்படியா? பாட்டி பெரியவர், அவர் சொன்னால் சரியாகத் தானே இருக்கும்? இல்லையா?
என் அம்மா சொல்வார், "பெரியவங்க சொன்னா  அதுல ஆயிரம் அர்த்தம் இருக்கும்" என்று! ஆனால், "பேசுவது தவறு???", இதெல்லாம் எந்த ஊர் நியாயம்? இப்போது இப்படி எல்லாம் "பேசுவது தவறு" என்று பேசினால், "போயா நீ, அந்தக் காலத்து ஆள் மாதிரி..", என்று சொல்லிவிடுவார்கள்.
இன்று ஆணும் பெண்ணும் பேசுவது, நட்பாக இருப்பது எல்லாம் சாதாரணமான ஒரு விஷயம்! பள்ளியில், கல்லூரியில், வேலை செய்யும் இடத்தில், இப்படி எங்கும் பேச வேண்டிய அவசியம், "எல்லோரிடமும்" பேச வேண்டிய அவசியம் இருக்கும். ஆனால், எப்படிப் பேசுகிறோம் என்பதில் தான் இருக்கிறது, நம்மைப் பற்றி மற்றவர் என்ன நினைக்கிறார் என்பது!
சிலர், பார்த்தவுடன் யாராக இருந்தாலும், இனிமையாக சிரித்துப் பேசுவார்கள். இன்னும் சிலர் ஒரு வார்த்தை பேசவே காசு கேட்பா…

இது ஒரு சிக்கன் கதை!

சிக்கன்! அசைவ விரும்பிகள் எல்லோருக்குமே பிடித்த, மிக மிகப் பிடித்த ஒன்றாக இருக்கும் இந்தச் சிக்கன்!?
எப்போதும் அசைவம் சாப்பிடுபவர்களுக்கு மீன் சமைக்கும் வாசம், அற்புதமாகவும், சைவம் சாப்பிடுபவர்களுக்கு அது “அய்யோ... என்ன கருமம்!”, என்பது போலவும் இருக்கும்!
இதில் நான் முதல் வகை, அசைவம் சாப்பிடும் வகை!
என் நண்பர்கள் உறவினர்களிடம் கேட்டால் தெரியும், எனக்கு எவ்வளவு பிடிக்கும் அசைவ உணவு என்பது!
எனக்கு ஒரு அத்தை இருக்கிறார், அவர் வீட்டிற்குச் சிறுவயதில் சென்ற போது, ஒரு முறை, ஒரு அரைக் கிலோ மீனை ஒரே ஆளாகச் சாப்பிட்டேனாம்!
”புரட்டாசி மாதம், அசைவம் சாப்பிடக் கூடாது, வெள்ளி, செவ்வாய் பிறகு சனி, அசைவம் சாப்பிடக் கூடாது”, இப்படி என் அம்மா போடும் விதிகள் எல்லாம், அப்பா... எனக்குச் சுத்தமாகப் பிடிக்காது!
அதென்னவொ, அசைவ உணவின் ருசி அத்தனை அருமை! (இதைத் தான் பசிக்கு உண்ணாமல் ருசிக்கு உண்பது என்பார்களோ???)
என் அப்பா அசைவம் சாப்பிடமாட்டார் அதிகம், நானும் அம்மாவும் தான், வற்புறுத்தி சாப்பிட வைப்போம். அவர் உடனே சொல்வார், “ஊன் வளர்க்க ஊன் உண்ணக் கூடாது”, என்றெல்லாம்.
என்னையும் அசைவம் சாப்பிடாதே, விட்டுவிட…

இருபத்தியாறு (21+4) வயதினிலே!

"என்னடா இந்தப் பொண்ணு கணக்குல கொஞ்சம் வீக்கோ?", என்று நீங்கள் நினைப்பது எனக்குக் கேட்கிறது. உண்மை தான், கொஞ்சம் வீக் தான். ஆனால், இப்போது எனக்கு இருபத்தியாறு வயது துவங்கி இருக்கிறது, அதனால் தான் முடிந்த வயதை கணக்குப் போட்டு இருக்கிறேன். புரிகிறதோ? 
21 வருடம் அம்மா அப்பா கையைப் பிடித்துக் கொண்டு இருந்தேன். 4 வருடம் தனியாக இருந்தேன். இப்போதும் தனியாகத் தான் இருக்கிறேன். (தனிமை தனிமையோ, கொடுமை கொடுமையோ!)
சரி இந்த இருபத்தி ஐந்து வருடங்களில் நான் "இது சரி", "இது தவறு", என்று இப்போது வரை கற்று இருப்பவற்றை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன். விருப்பம் இருந்தால் வாசித்துப் பாருங்கள். இதில் இருப்பவை எல்லாம் என்னுடைய சுய அனுபவங்கள் கொண்டு நான் எழுதி இருப்பவை. உங்களுக்கும் இது சரியாக இருக்க அவசியம் இல்லை.   
சரி "வளவள" என்று பேசாமல் சொல்ல வந்ததைச் சொல்கிறேன், கேளுங்கள்!
இதில் வெவ்வேறு தலைப்புகளாகப் பிரித்து எழுதி இருக்கிறேன், பின்னாளில் நான் மறுபடி இதைப் படித்துப் பார்க்கையில் எனக்கு எளிதாக இருக்கும் பாருங்களேன்? பெரும்பாலும் நான் எழுதுவதெல்லாம், எனக்காகத் த…