முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

கிறுக்கல்கள்!

இராமேஸ்வரத்தில் ஒரு கோவிலின் சுவரில்
குருட்டுக் காதல் செய்யும் கூட்டத்திற்காக!!
நூதனமாய் நடக்கும்,
நட்பிற்காக!


"காதலிற்கு கண்கள் இல்லை"
கூற்றை நான் நம்பத்தான் இல்லை!

"ருபாய் நோட்டு, கோயில் சுவர்கள்,
பேருந்தின் ஜன்னல் ஓரம்!
பார்க்கும் இடமெல்லாம்,
காதலியின் பெயரையும் உன் பெயரையும்
கிறுக்கும் காதலுக்கு
கண்கள் இல்லை தான்!
நின் கண்கள் புண்கள் என உணர்ந்திடு!!
"கிறுக்குவது பெருமையோ??"

சிறப்பாக நிற்கும் ,
சரித்திரக் குறியீடுகளை,
கிறுக்கிக் கிறுக்கியே,
சீரழிக்கும் உன்னை,
சரித்திரத்தில் இடம் பெறுவாய் என
சரீரத்தை உருக்கி,
குருதியை பிரித்து,
பெற்றெடுத்த உன் அன்னை,
வெட்கி வருந்துவதை உணர்ந்திடு!!
கிறுக்குவது சரித்திரமோ??

நம் நாட்டை,
நாடி வரும்,
நூற்றுக்கணக்கான வெளிநாட்டோர்
நம்மை தூற்றுவது விருப்பமோ?
நின் குருட்டுக் காதலாலும்,
கிருக்கல்களாலும்,
நன்மை தான் இல்லை,
தீமை குறைத்திடேன்?
உன்னால் நாடே நாணுது,
உச்சியில் உரைக்கட்டும்,
உனது பிழை உணர்ந்திடு!
கிறுக்குவது இன்பமோ?

காதலர்கள் மாடுமல்ல ,
பல நல்லவர்களும் இதிலடக்கம்,
நண்பர்களும் இதிலடக்கம்!
நீ கிறுக்கிக் கிறுக்கி,
நின் பெருமை தொலைத்ததோடு,
நாட்டின் பெருமையும் ஏனடா அழிக்கிறாய்?

காகிதமும், புத்தகமும்,
தொட்டு எழுத வலிக்கும்,
கல்லூரி செல்ல கசக்கும்,
சுற்றிச் சுற்றி கோயிலிலும்,
பேருந்திலும், பொதுச் சுவரிலும்,
கிறுக்க மட்டும் இனிக்குதோடா?
முட்டாளே,
நின் முட்டாள்த் தனம் உணர்ந்திடு!

(தயவு செய்து, பொது இடங்களை தூய்மையாக, மாசு படுத்தாமல் காத்திடுங்கள்! கோயில், பேருந்து போன்ற பொதுச் சொத்துக்களை சேதம் செய்ய வேண்டா)

கருத்துகள்

  1. மிக அருமையான கவிதை
    வாழ்த்துக்கள் தோழி.

    எனினும் எழுதுங்கள்
    காத்திருக்கின்றோன்.
    உங்கள் ஆக்கத்தை திருடிவிடவே..

    பதிலளிநீக்கு
  2. மிக்க நன்றி. நிச்சயமாகத் தொடர்வேன்...

    பதிலளிநீக்கு
  3. சரியாக சொன்னீர்கள்,கிறுக்குத்தனமானவர்களின் காதல்கள் இது போலத்தான் தன்னை பொது இடங்க்ளில் கிறுக்கி விளம்பரம் செய்து கொள்கிறது.இவர்கள் அசிங்கப்படுத்துவது இவர்களை மட்டுமல்ல புராதான சின்னங்களையும்,பொது இடங்களையும் தான்.அருமையான சிந்தனை பொதிந்த கவி.

    பதிலளிநீக்கு

கருத்துரையிடுக

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

பெண்களிடம் பேசுவது.... எப்படி?

"ஆணும் பெண்ணும் பேசுவதே தவறு" "ஆணும் பெண்ணும் நட்பாக இருக்கவே முடியாது!", இப்படி எல்லாம் தான் என் ஊரில் இருக்கும் ஒரு பாட்டி சொல்லிக் கொண்டு இருப்பார் எப்போதும். ஆனால், அதெல்லாம் அப்படியா? பாட்டி பெரியவர், அவர் சொன்னால் சரியாகத் தானே இருக்கும்? இல்லையா?
என் அம்மா சொல்வார், "பெரியவங்க சொன்னா  அதுல ஆயிரம் அர்த்தம் இருக்கும்" என்று! ஆனால், "பேசுவது தவறு???", இதெல்லாம் எந்த ஊர் நியாயம்? இப்போது இப்படி எல்லாம் "பேசுவது தவறு" என்று பேசினால், "போயா நீ, அந்தக் காலத்து ஆள் மாதிரி..", என்று சொல்லிவிடுவார்கள்.
இன்று ஆணும் பெண்ணும் பேசுவது, நட்பாக இருப்பது எல்லாம் சாதாரணமான ஒரு விஷயம்! பள்ளியில், கல்லூரியில், வேலை செய்யும் இடத்தில், இப்படி எங்கும் பேச வேண்டிய அவசியம், "எல்லோரிடமும்" பேச வேண்டிய அவசியம் இருக்கும். ஆனால், எப்படிப் பேசுகிறோம் என்பதில் தான் இருக்கிறது, நம்மைப் பற்றி மற்றவர் என்ன நினைக்கிறார் என்பது!
சிலர், பார்த்தவுடன் யாராக இருந்தாலும், இனிமையாக சிரித்துப் பேசுவார்கள். இன்னும் சிலர் ஒரு வார்த்தை பேசவே காசு கேட்பா…

இது ஒரு சிக்கன் கதை!

சிக்கன்! அசைவ விரும்பிகள் எல்லோருக்குமே பிடித்த, மிக மிகப் பிடித்த ஒன்றாக இருக்கும் இந்தச் சிக்கன்!?
எப்போதும் அசைவம் சாப்பிடுபவர்களுக்கு மீன் சமைக்கும் வாசம், அற்புதமாகவும், சைவம் சாப்பிடுபவர்களுக்கு அது “அய்யோ... என்ன கருமம்!”, என்பது போலவும் இருக்கும்!
இதில் நான் முதல் வகை, அசைவம் சாப்பிடும் வகை!
என் நண்பர்கள் உறவினர்களிடம் கேட்டால் தெரியும், எனக்கு எவ்வளவு பிடிக்கும் அசைவ உணவு என்பது!
எனக்கு ஒரு அத்தை இருக்கிறார், அவர் வீட்டிற்குச் சிறுவயதில் சென்ற போது, ஒரு முறை, ஒரு அரைக் கிலோ மீனை ஒரே ஆளாகச் சாப்பிட்டேனாம்!
”புரட்டாசி மாதம், அசைவம் சாப்பிடக் கூடாது, வெள்ளி, செவ்வாய் பிறகு சனி, அசைவம் சாப்பிடக் கூடாது”, இப்படி என் அம்மா போடும் விதிகள் எல்லாம், அப்பா... எனக்குச் சுத்தமாகப் பிடிக்காது!
அதென்னவொ, அசைவ உணவின் ருசி அத்தனை அருமை! (இதைத் தான் பசிக்கு உண்ணாமல் ருசிக்கு உண்பது என்பார்களோ???)
என் அப்பா அசைவம் சாப்பிடமாட்டார் அதிகம், நானும் அம்மாவும் தான், வற்புறுத்தி சாப்பிட வைப்போம். அவர் உடனே சொல்வார், “ஊன் வளர்க்க ஊன் உண்ணக் கூடாது”, என்றெல்லாம்.
என்னையும் அசைவம் சாப்பிடாதே, விட்டுவிட…

இருபத்தியாறு (21+4) வயதினிலே!

"என்னடா இந்தப் பொண்ணு கணக்குல கொஞ்சம் வீக்கோ?", என்று நீங்கள் நினைப்பது எனக்குக் கேட்கிறது. உண்மை தான், கொஞ்சம் வீக் தான். ஆனால், இப்போது எனக்கு இருபத்தியாறு வயது துவங்கி இருக்கிறது, அதனால் தான் முடிந்த வயதை கணக்குப் போட்டு இருக்கிறேன். புரிகிறதோ? 
21 வருடம் அம்மா அப்பா கையைப் பிடித்துக் கொண்டு இருந்தேன். 4 வருடம் தனியாக இருந்தேன். இப்போதும் தனியாகத் தான் இருக்கிறேன். (தனிமை தனிமையோ, கொடுமை கொடுமையோ!)
சரி இந்த இருபத்தி ஐந்து வருடங்களில் நான் "இது சரி", "இது தவறு", என்று இப்போது வரை கற்று இருப்பவற்றை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன். விருப்பம் இருந்தால் வாசித்துப் பாருங்கள். இதில் இருப்பவை எல்லாம் என்னுடைய சுய அனுபவங்கள் கொண்டு நான் எழுதி இருப்பவை. உங்களுக்கும் இது சரியாக இருக்க அவசியம் இல்லை.   
சரி "வளவள" என்று பேசாமல் சொல்ல வந்ததைச் சொல்கிறேன், கேளுங்கள்!
இதில் வெவ்வேறு தலைப்புகளாகப் பிரித்து எழுதி இருக்கிறேன், பின்னாளில் நான் மறுபடி இதைப் படித்துப் பார்க்கையில் எனக்கு எளிதாக இருக்கும் பாருங்களேன்? பெரும்பாலும் நான் எழுதுவதெல்லாம், எனக்காகத் த…