முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

ஓவம்மா #3 (தொடர்கதை)

முந்தைய பகுதிகள்:

ஓவம்மா! #1 | #2

தினமும் நான் வேல முடிஞ்சதும் வீட்டுக்குப் போவேன், போய் அக்கா கிட்ட காசக் குடுத்துட்டு, அக்கா வேல சொல்லுவா. பாத்திரம் தேச்சு, வீடு கூட்டுவேன்.

சில நேரம், பக்கத்து வீட்ல புது டி.வி வச்சுப் படம் காட்டுவாங்க, ஒளியும் ஒலியும் - அதப் பாக்க வாங்குன சம்பளத்தோட போய்டுவேன், வீட்டுக்குப் போனா அக்கா மிதிப்பானு தெரியும், ஆனாலும் எல்லாப் பிள்ளைகளும் போறப்போ எனக்கு ஆச வந்து போய்டுவேன், அப்பறம் அன்னிக்கு ராத்திரி நல்லா அடி வாங்குவேன்.

அப்பறம் அக்காகிட்ட கெஞ்சிக் கூத்தாடி, பக்கத்து வீட்டு பவளக் கொடியோட வெளையாடப் போவேன் தெனமும். பவளத்தோட அப்பா மிட்டாய், முறுக்கு எல்லாம் செஞ்சு விப்பாங்க. பலகாரக் கட வச்சிருந்தாங்க.

அவங்க கடைக்குப் போனா எப்பவும் ஏதாவது கொஞ்சம் சாப்பிடக் குடுப்பாங்க, அதுக்காகவே தினமும் அவங்க கடைக்குப் போவேன். இப்போ நெனச்சா எனக்கே என்னவோ மாதிரி இருக்கு அப்படி சாபட்றதுக்கே போனது, ஆனா என்ன செய்ய தெனமும் ஒரு வேல தான் எங்கக்கா சுடு சோறு போடும், அதுவும் கொழம்பு வைக்காது, ஊறுகாய கடிச்சுக்கிட்டு, புளிச்ச தயிர் ஊத்தி சில நாளு, தக்காளி வதக்கி சில நாளு, வித விதமா சாப்டனும்னு ஆச எனக்கு, அதான், தவறாம பவளத்தோட கடைக்கு ஓடி ஓடிப் போய்டுவேன்.

பவளம் பள்ளிக்கூடம் போவா, நல்ல துணி போட்ருப்பா, தினமும் அவங்க வீட்ல மூனு வேலையும் சுட சுட சமைப்பாங்க, அவளப் பாத்து என்கூட வேல பாக்குற எல்லாப் பிள்ளைங்களும் சொல்லுமுங்க, "பவளம் குடுத்து வச்சவடி.." னு.

எனக்கும் ஒரு ஆச, "ஓவம்மா குடுத்து வச்சவடி.." னு என்னப் பாத்து எல்லாரும் சொல்லனுமுன்னு...

பவளம் என் கூட வேலையாட வருவா தினமும். நாங்க ரெண்டு பேரும் சேந்து கண்ணக் கட்டி வெளயாடுவோம், ஓடி வெளயாடுவோம்.. எங்க கூட நாளு பிள்ளைங்க இருப்பாங்க.

ரெண்டு கூட்டமா இருப்போம். நா இருந்த கூட்டத்துக்கு பவளம் தான் தலைவி, இன்னொரு கூட்டம் விமலாவோடது.

விமலாவும் பணக்காரி தான். அவளும் பள்ளிக்கூடம் போவா. அவங்க அப்பா டீக்கட வச்சிருந்தாரு.

எங்க ரெண்டு கூட்டமும் சேரவே மாட்டோம். அப்படி ஒரு சண்ட வரும். சண்டை சமயத்துல தூது விடுவாங்க என்ன தான் எங்க கூட்டத்து சார்பா. நான் தான் எங்க பவளத்துக்கு நெருக்கம், எப்பவும் என்ன தான் தூது அனுப்புவா.

ஓடை
நான் அசந்து அசந்து பாத்ததுண்டு, பவளத்த, அவ போட்ருக்க துணி, பாசி, பொட்டு, ரிப்பன்... இப்படி எல்லாத்தையும் ஆசையா பாப்பேன்!

அவ தான் தேவத, என் கதையோட கதா நாயகி அந்த சின்ன வயசுல.
தண்ணி அவ்வளவு கிடைக்காது நாங்க தங்கி இருந்த எடத்துல, தெனமும் துணி தொவைக்க மாட்டோம், வாரத்துக்கு ஒரு நாள், எங்க ஊருக்கு பக்கத்துல ஒரு உப்போட இருக்கும், அங்க பஸ் ஏறிப் போய், வாரத்துக்கு ஒரு தடவ, எல்லாத் துணியையும் தொவச்சிடு வரணும்.

நான் தான் எங்க வீட்ல எல்லாரு துணியையும் தொவப்பேன், அப்போ துணி தொவைக்கறது அவ்வளவு சிரமமா எனக்குத் தெரிஞ்சதிள்ள, சந்தோசமா போயிட்டு, தண்ணிக்குள்ள ஆட்டம் போட்டுட்டு, வருவோம் பிள்ளைங்க எல்லாரும்.

என்னதா இருந்தாலும், சின்ன வயசு, கஷ்டமெல்லாம் கஷ்டமாத் தெரியல, அக்கா என்மேல பாசமா இல்ல, அது, பெருசாத் தோனல, வெளையாட்டுப் போக்குல இருந்துட்டு வந்தேன்! ஆனா.. இன்னும் கொஞ்சம் பெருசானதும் தா, கொடூரம்னா என்னனு புரிஞ்சது, ஒரு பொண்ணுக்கு சிரமம்னா என்னனு புரிஞ்சது.

அப்போ எல்லாம் அழுவேன், என்ன தவிக்க விட்டுப் போன, எங்க அப்பாவையும் அம்மாவையும் நெனச்சு நெனச்சு அழுவேன். :'( :'(

------------------------------------------------------------

ஓவம்மா பேசுவாள், அடுத்த பகுதியில்.

கருத்துகள்

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

பெண்களிடம் பேசுவது.... எப்படி?

"ஆணும் பெண்ணும் பேசுவதே தவறு" "ஆணும் பெண்ணும் நட்பாக இருக்கவே முடியாது!", இப்படி எல்லாம் தான் என் ஊரில் இருக்கும் ஒரு பாட்டி சொல்லிக் கொண்டு இருப்பார் எப்போதும். ஆனால், அதெல்லாம் அப்படியா? பாட்டி பெரியவர், அவர் சொன்னால் சரியாகத் தானே இருக்கும்? இல்லையா?
என் அம்மா சொல்வார், "பெரியவங்க சொன்னா  அதுல ஆயிரம் அர்த்தம் இருக்கும்" என்று! ஆனால், "பேசுவது தவறு???", இதெல்லாம் எந்த ஊர் நியாயம்? இப்போது இப்படி எல்லாம் "பேசுவது தவறு" என்று பேசினால், "போயா நீ, அந்தக் காலத்து ஆள் மாதிரி..", என்று சொல்லிவிடுவார்கள்.
இன்று ஆணும் பெண்ணும் பேசுவது, நட்பாக இருப்பது எல்லாம் சாதாரணமான ஒரு விஷயம்! பள்ளியில், கல்லூரியில், வேலை செய்யும் இடத்தில், இப்படி எங்கும் பேச வேண்டிய அவசியம், "எல்லோரிடமும்" பேச வேண்டிய அவசியம் இருக்கும். ஆனால், எப்படிப் பேசுகிறோம் என்பதில் தான் இருக்கிறது, நம்மைப் பற்றி மற்றவர் என்ன நினைக்கிறார் என்பது!
சிலர், பார்த்தவுடன் யாராக இருந்தாலும், இனிமையாக சிரித்துப் பேசுவார்கள். இன்னும் சிலர் ஒரு வார்த்தை பேசவே காசு கேட்பா…

இது ஒரு சிக்கன் கதை!

சிக்கன்! அசைவ விரும்பிகள் எல்லோருக்குமே பிடித்த, மிக மிகப் பிடித்த ஒன்றாக இருக்கும் இந்தச் சிக்கன்!?
எப்போதும் அசைவம் சாப்பிடுபவர்களுக்கு மீன் சமைக்கும் வாசம், அற்புதமாகவும், சைவம் சாப்பிடுபவர்களுக்கு அது “அய்யோ... என்ன கருமம்!”, என்பது போலவும் இருக்கும்!
இதில் நான் முதல் வகை, அசைவம் சாப்பிடும் வகை!
என் நண்பர்கள் உறவினர்களிடம் கேட்டால் தெரியும், எனக்கு எவ்வளவு பிடிக்கும் அசைவ உணவு என்பது!
எனக்கு ஒரு அத்தை இருக்கிறார், அவர் வீட்டிற்குச் சிறுவயதில் சென்ற போது, ஒரு முறை, ஒரு அரைக் கிலோ மீனை ஒரே ஆளாகச் சாப்பிட்டேனாம்!
”புரட்டாசி மாதம், அசைவம் சாப்பிடக் கூடாது, வெள்ளி, செவ்வாய் பிறகு சனி, அசைவம் சாப்பிடக் கூடாது”, இப்படி என் அம்மா போடும் விதிகள் எல்லாம், அப்பா... எனக்குச் சுத்தமாகப் பிடிக்காது!
அதென்னவொ, அசைவ உணவின் ருசி அத்தனை அருமை! (இதைத் தான் பசிக்கு உண்ணாமல் ருசிக்கு உண்பது என்பார்களோ???)
என் அப்பா அசைவம் சாப்பிடமாட்டார் அதிகம், நானும் அம்மாவும் தான், வற்புறுத்தி சாப்பிட வைப்போம். அவர் உடனே சொல்வார், “ஊன் வளர்க்க ஊன் உண்ணக் கூடாது”, என்றெல்லாம்.
என்னையும் அசைவம் சாப்பிடாதே, விட்டுவிட…

இருபத்தியாறு (21+4) வயதினிலே!

"என்னடா இந்தப் பொண்ணு கணக்குல கொஞ்சம் வீக்கோ?", என்று நீங்கள் நினைப்பது எனக்குக் கேட்கிறது. உண்மை தான், கொஞ்சம் வீக் தான். ஆனால், இப்போது எனக்கு இருபத்தியாறு வயது துவங்கி இருக்கிறது, அதனால் தான் முடிந்த வயதை கணக்குப் போட்டு இருக்கிறேன். புரிகிறதோ? 
21 வருடம் அம்மா அப்பா கையைப் பிடித்துக் கொண்டு இருந்தேன். 4 வருடம் தனியாக இருந்தேன். இப்போதும் தனியாகத் தான் இருக்கிறேன். (தனிமை தனிமையோ, கொடுமை கொடுமையோ!)
சரி இந்த இருபத்தி ஐந்து வருடங்களில் நான் "இது சரி", "இது தவறு", என்று இப்போது வரை கற்று இருப்பவற்றை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன். விருப்பம் இருந்தால் வாசித்துப் பாருங்கள். இதில் இருப்பவை எல்லாம் என்னுடைய சுய அனுபவங்கள் கொண்டு நான் எழுதி இருப்பவை. உங்களுக்கும் இது சரியாக இருக்க அவசியம் இல்லை.   
சரி "வளவள" என்று பேசாமல் சொல்ல வந்ததைச் சொல்கிறேன், கேளுங்கள்!
இதில் வெவ்வேறு தலைப்புகளாகப் பிரித்து எழுதி இருக்கிறேன், பின்னாளில் நான் மறுபடி இதைப் படித்துப் பார்க்கையில் எனக்கு எளிதாக இருக்கும் பாருங்களேன்? பெரும்பாலும் நான் எழுதுவதெல்லாம், எனக்காகத் த…