முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

முகப்புத்தகப் பதிவுகளை வலைப்பூவில் பொதிப்பது (Embed) எப்படி?

"அவரு ரொம்ப நல்லா எழுதுவாரு, ஆனா, இப்போ எல்லாம் அவரு ப்ளாக்-ல எழுதுறதே இல்ல.. எல்லாம் முகப்புத்தகத்துல தான். இதனால நெறைய பேருக்கு அவர் எழுதுறது சில நேரம் போய்ச் சேரமாட்டிக்குது..", இப்படி நன்றாக எழுதும் ஒருவரைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டு இருந்தோம், நானும் நண்பர் ஒருவரும்.

உண்மை, கட்டுரைகள் கதைகள், இப்படி எழுதுவது குறைந்து, சிறு சிறு வாசகங்களாக, நக்கல் பேசும் வரிகளாக மாறிவிட்டன இப்போது எழுத்துக்கள் எல்லாம்.

"சுருங்கச் சொல்லி விளங்க வைப்பது", என்பது சிறப்புதான் என்றாலும், விரிவாக ஒன்றை எழுதுவதும் திறமை தானே?

சரி, நாம் கதைக்கு வருவோம், ஒருவர் நன்றாக முகநூலில் எழுதுகிறார், அது உங்களுக்குப் பிடித்து இருக்கிறது, உங்கள் வலைப்பூவில் அதைப் போட வேண்டும் என்று நினைக்கிறீர்கள்.

இப்படி நான் நினைத்தால், "copy - paste" செய்து, ஒரு இணைப்புக் கொடுத்து இருப்பேன். ஆனால், இதற்கு மாற்றாக ஒரு வழி உள்ளது. நேரடியாக அந்த நபர் முகநூலில் எழுதியதை நீங்கள் அப்படியே உங்கள் வலைப்பூவில் போடலாம்.

எப்படி? அந்த நபர் எழுதி இருக்கும் பதிவை உங்கள் வலைப்பூவில் சேர்க்க, கீழ் வருமாறு செய்யலாம்.


  1. அவர்களின் பதிவின் ஓரம் வலது மூலையில் இருக்கும் அம்புக்குறியை அழுத்தவும்.
  2. அதில் "Embed Post" என்கிற வசதியை அழுத்தவும்.
  3. அழுத்தியதும் ஒரு "code" உங்கள் திரையில் தெரியும். அதை "copy" செய்து கொள்ளுங்கள். (கூடுதல் விபரங்கள் அறிய "learn more"என்று அந்த "code"ன் கீழ் வரும் இணைப்பை சொடுக்கி வாசித்துப் பாருங்கள்)
  4. பிறகு, உங்கள் வலைப்பூவில் எங்கு அந்தப் பதிவை "embed" செய்ய விரும்புகிறீர்களோ, அங்கு "paste" செய்யவும்.
  5. "paste" செய்து பதிவை முழுமையாக முடித்த பிறகு, ஒரு முறை "Preview" செய்து பாருங்கள். உங்களது "code"  அப்படியே வருகிறதா, அல்லது பதிவாகத் தெரிகிறதா என்று.
  6. "code"  அப்படியே வந்தால், உங்கள் பதிவின் "settings" ல் சிறிது மாற்றங்கள் செய்ய வேண்டி இருக்கும். 
  7. வலது புறம் இருக்கும் "settings" ல் "Interpret typed HTML" என்று மாற்றிக் கொள்ளுங்கள். 
  8. மறுபடி "Preview"  செய்து பார்த்து விட்டு, பதிவை வெளியிடலாம்!
இதில் என்ன சிறப்பு என்றால், இந்த போதிக்கப்பட்ட பதிவை உங்கள் வாசகர்கள் நேராக உங்கள் தளத்திலேயே முழுமையாகப் படிக்கலாம், அது மிகவும் நீளமான பதிவாக இருந்தாலும். ஆனால், இப்படிப் பொதிக்கும் பதிவு, "public" என்று, எல்லோரும் வாசிக்கும்படி பதிவு செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

இதை நான் Techmaza தளத்தில் இருந்து கற்றுக் கொண்டேன் சமீபமாக, அதைப் பயன்படுத்தி ஒரு பதிவும் பதிந்து பார்த்தேன் எனது வலைப்பூவில். நன்றாக வேலை செய்தது. உங்களுக்கும் முகப்புத்தகப் பதிவுகளை வலைப்பூவில் போட வேண்டும் என்றால், இதைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். 

கருத்துகள்

  1. நல்ல தகவல்.. ஆனால் ப்ளாக்கை ஃபேஸ்புக்கில் embed செய்யும் வசதி தான் தேவை.. ஃபேஸ்புக்கை ப்ளாக்கில் embed செய்வது அந்த அளவு வரவேற்பை பெருமா என தெரியவில்லை..

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. அப்படி எதுவும் இருக்கறதா தெரியலையே! இது பயன்படும், முகநூல்ல நல்லா எழுதி இருக்க பதிவ வச்சு, அது சார்ந்து நீங்க எழுதனும்னு ஏதாவது நெனச்சா.. இல்ல, வேற ஒரு நல்லா எழுதற நண்பர நீங்க உங்க வலைபூல அறிமுகம் செய்ய நெனச்சா, நல்லாப் பயன்படும் :)

      நீக்கு
  2. அட ! கண்மணி அன்போடு-வில் Technical Post :) வாழ்த்துக்கள் கண்மணி !

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. :) "அட அட அட..." எனக்கு RJ பாலாஜியோட ப்ரோக்ராம்ல வர்ற, "அட" நினைவுக்கு வந்துடுச்சு! :) நன்றிகள்!

      நீக்கு
  3. பலருக்கும் பயன் தரும் பதிவு... விளக்கத்திற்கு நன்றி...

    பதிலளிநீக்கு

கருத்துரையிடுக

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

பெண்களிடம் பேசுவது.... எப்படி?

"ஆணும் பெண்ணும் பேசுவதே தவறு" "ஆணும் பெண்ணும் நட்பாக இருக்கவே முடியாது!", இப்படி எல்லாம் தான் என் ஊரில் இருக்கும் ஒரு பாட்டி சொல்லிக் கொண்டு இருப்பார் எப்போதும். ஆனால், அதெல்லாம் அப்படியா? பாட்டி பெரியவர், அவர் சொன்னால் சரியாகத் தானே இருக்கும்? இல்லையா?
என் அம்மா சொல்வார், "பெரியவங்க சொன்னா  அதுல ஆயிரம் அர்த்தம் இருக்கும்" என்று! ஆனால், "பேசுவது தவறு???", இதெல்லாம் எந்த ஊர் நியாயம்? இப்போது இப்படி எல்லாம் "பேசுவது தவறு" என்று பேசினால், "போயா நீ, அந்தக் காலத்து ஆள் மாதிரி..", என்று சொல்லிவிடுவார்கள்.
இன்று ஆணும் பெண்ணும் பேசுவது, நட்பாக இருப்பது எல்லாம் சாதாரணமான ஒரு விஷயம்! பள்ளியில், கல்லூரியில், வேலை செய்யும் இடத்தில், இப்படி எங்கும் பேச வேண்டிய அவசியம், "எல்லோரிடமும்" பேச வேண்டிய அவசியம் இருக்கும். ஆனால், எப்படிப் பேசுகிறோம் என்பதில் தான் இருக்கிறது, நம்மைப் பற்றி மற்றவர் என்ன நினைக்கிறார் என்பது!
சிலர், பார்த்தவுடன் யாராக இருந்தாலும், இனிமையாக சிரித்துப் பேசுவார்கள். இன்னும் சிலர் ஒரு வார்த்தை பேசவே காசு கேட்பா…

இது ஒரு சிக்கன் கதை!

சிக்கன்! அசைவ விரும்பிகள் எல்லோருக்குமே பிடித்த, மிக மிகப் பிடித்த ஒன்றாக இருக்கும் இந்தச் சிக்கன்!?
எப்போதும் அசைவம் சாப்பிடுபவர்களுக்கு மீன் சமைக்கும் வாசம், அற்புதமாகவும், சைவம் சாப்பிடுபவர்களுக்கு அது “அய்யோ... என்ன கருமம்!”, என்பது போலவும் இருக்கும்!
இதில் நான் முதல் வகை, அசைவம் சாப்பிடும் வகை!
என் நண்பர்கள் உறவினர்களிடம் கேட்டால் தெரியும், எனக்கு எவ்வளவு பிடிக்கும் அசைவ உணவு என்பது!
எனக்கு ஒரு அத்தை இருக்கிறார், அவர் வீட்டிற்குச் சிறுவயதில் சென்ற போது, ஒரு முறை, ஒரு அரைக் கிலோ மீனை ஒரே ஆளாகச் சாப்பிட்டேனாம்!
”புரட்டாசி மாதம், அசைவம் சாப்பிடக் கூடாது, வெள்ளி, செவ்வாய் பிறகு சனி, அசைவம் சாப்பிடக் கூடாது”, இப்படி என் அம்மா போடும் விதிகள் எல்லாம், அப்பா... எனக்குச் சுத்தமாகப் பிடிக்காது!
அதென்னவொ, அசைவ உணவின் ருசி அத்தனை அருமை! (இதைத் தான் பசிக்கு உண்ணாமல் ருசிக்கு உண்பது என்பார்களோ???)
என் அப்பா அசைவம் சாப்பிடமாட்டார் அதிகம், நானும் அம்மாவும் தான், வற்புறுத்தி சாப்பிட வைப்போம். அவர் உடனே சொல்வார், “ஊன் வளர்க்க ஊன் உண்ணக் கூடாது”, என்றெல்லாம்.
என்னையும் அசைவம் சாப்பிடாதே, விட்டுவிட…

இருபத்தியாறு (21+4) வயதினிலே!

"என்னடா இந்தப் பொண்ணு கணக்குல கொஞ்சம் வீக்கோ?", என்று நீங்கள் நினைப்பது எனக்குக் கேட்கிறது. உண்மை தான், கொஞ்சம் வீக் தான். ஆனால், இப்போது எனக்கு இருபத்தியாறு வயது துவங்கி இருக்கிறது, அதனால் தான் முடிந்த வயதை கணக்குப் போட்டு இருக்கிறேன். புரிகிறதோ? 
21 வருடம் அம்மா அப்பா கையைப் பிடித்துக் கொண்டு இருந்தேன். 4 வருடம் தனியாக இருந்தேன். இப்போதும் தனியாகத் தான் இருக்கிறேன். (தனிமை தனிமையோ, கொடுமை கொடுமையோ!)
சரி இந்த இருபத்தி ஐந்து வருடங்களில் நான் "இது சரி", "இது தவறு", என்று இப்போது வரை கற்று இருப்பவற்றை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன். விருப்பம் இருந்தால் வாசித்துப் பாருங்கள். இதில் இருப்பவை எல்லாம் என்னுடைய சுய அனுபவங்கள் கொண்டு நான் எழுதி இருப்பவை. உங்களுக்கும் இது சரியாக இருக்க அவசியம் இல்லை.   
சரி "வளவள" என்று பேசாமல் சொல்ல வந்ததைச் சொல்கிறேன், கேளுங்கள்!
இதில் வெவ்வேறு தலைப்புகளாகப் பிரித்து எழுதி இருக்கிறேன், பின்னாளில் நான் மறுபடி இதைப் படித்துப் பார்க்கையில் எனக்கு எளிதாக இருக்கும் பாருங்களேன்? பெரும்பாலும் நான் எழுதுவதெல்லாம், எனக்காகத் த…