முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

தொடர்கதை --> காதலி காதலி!#1

[இது எனது இரண்டாவது தொடர்கதை முயற்சி. எனது முதல் "சிக்ன(க)ல்" தொடர்கதைக்கு அழித்த ஊக்கத்திற்கு நன்றி.]
                                             ------------------------------
நெடுநேரமாக அவளது காதோரம் அந்தப் பாடல் மீண்டும் மீண்டும் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது! மிகவும் பிடித்த பாடல், தனிமையில் நேரத்தைப் போக்க அவள் திருப்பித் திருப்பி கேட்கும் பாடல்! இன்றும் தனிமையைக் கொல்ல இரவு ஒரு மணிக்கும் சலிக்காமல் கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.

அப்படியே தூங்கிப் போனாள். தினமும் கனவுகள் வந்து அவளை வதைத்திடும், ஆனால், அன்று சற்று நிம்மதியாகவே தூக்கம் அமைந்தது.

காலையில் வழக்கம் போல ஐந்து மணிக்கு அலாரம் அடித்து எழுந்தாள். வாசல் தெளித்து பால் வாங்கி அடுப்பில் வைத்துவிட்டு, குழந்தையை எழுப்பச் சென்றாள்.

"முரளி, முரளி.. school -க்கு நேரமாச்சு எந்திரி", ஒரு உழுக்கு உழுக்கி விட்டு, அடுப்பில் வைத்த பாலை இறக்க ஓடினாள்!

சற்று விழித்தும் விழிக்காமலும் ஜன்னல் வெளியே பார்த்து, நேரம் ஆகவில்லை என்று நினைத்துக் கொண்டு, மீண்டும் போர்த்திப் படுத்தான் முரளி.

முரளி, ரேணுகாவின் 12 வயது மகன். ஆறாம் வகுப்பு மாணவன். படிப்பில் படு சுட்டி. வகுப்பில் முதல் மாணவன். ரேணுகாவின் ஒரே துணை.

முரளிக்குப் பிடித்த boost கலந்து பால் எடுத்து வந்து மீண்டும் எழுப்பினாள், "முரளி.. எந்திரி கண்ணா.. நேரமாகுது, கொஞ்ச நேரம் படி, அப்புறம் schoolக்கு ready ஆகணும், எந்திரி செல்லம்.."

முரளி சமத்தாய் எழுந்து பால் குடித்து, அம்மாவுக்கு முத்தம் வைத்தான் கன்னத்தில்.

"என் செல்லம், பல் தேச்சுட்டு பால் குடின்னு சொன்னா மட்டும் கேக்காத எப்பவும்", செல்லமாய் மகனின் தலையில் கொட்டி, உச்சி முகர்ந்து முத்தமிட்டாள் ரேணுகா.

பக்குவமாய் சாம்பார் சாதத்தில் நெய்விட்டுக் கிளறி, உருளைக் கிழங்கு பொரியல் செய்து, மதியத்திற்கு சாப்பாடு கட்டினாள், முரளிக்கு.

சமத்தாய் பள்ளிக்கு தயாராகி, காலை உணவு சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தான், முரளி.

சாப்பிட்டதும், முதுகில் பொதியை ஏற்றி, பள்ளிக்குத் தயாரானான், "அம்மா..
bus வந்துடும், நேரமாச்சு, சீக்ரமா lunch எடுத்துட்டு வாங்க.." சத்தம்போட்டான்!

"இதோ வரேன்டா..", வேகமாக lunch bag ஐ தூக்கிக் கொண்டு ஓடி வந்தாள்.

lunch bagஐ வாங்கிக் கொண்டு, முத்தமிட்டான் அவளது கன்னங்களில், தினமும் கேட்பது போல் அன்றும் அவளிடம் அந்தக் கேள்வியைக் கேட்டான்.

அந்தக் கேள்வியை அவன் கேட்கும் பொழுதெல்லாம், இதயத்தில் ஆயிரம் ஊசியைக் குத்தும் வலி உணர்வாள் ரேணுகா. முரளியை சமாதானம் செய்ய அவள் படும் அவஸ்தை யாராலும் உணர இயலாது!

"அம்மா.. அப்பா......?"

என்ன கேள்வி அது?

முரளி ரேணுகாவிடம் கேட்ட கேள்வியை அறிய நாளை வரை காத்திருக்கவும். தொடரும் அடுத்த பகுதியில்.

--------------------------------------------------------------------------------------

குறைகள் இருப்பின் சுட்டுங்கள், நிறைகளையும் பகிர்ந்து ஊக்குவியுங்கள்.
வாசித்தமைக்கு நன்றி.

என்றும்,
கண்மணி அன்போடு.

கருத்துகள்

  1. குறை இது தான் அப்படி என்று எதையும் குறிப்பிட்டு சொல்ல இயலவில்லை. அனால் நிறைகள் நிறைய... குறையாய் பட்டது.. தெரிந்த எளிதாய் கணிக்கக் கூடிய கதை அமைப்பு... நிறை... அருமையான முதல் பாகம்... வழக்கமான தொடர் கதைகளின் சாயல் இருந்தாலும் வரும் பகுதிகளில் அந்த சாயல் நீங்கி நலமாய் கதை வரும் என்ற நம்பிக்கையுடன் உன் அன்பு அண்ணன் :)

    பதிலளிநீக்கு
  2. மிக்க நன்றி அண்ணா. எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்ற முயற்சிக்கிறேன். மிக்க நன்றி.

    பதிலளிநீக்கு

கருத்துரையிடுக

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

பெண்களிடம் பேசுவது.... எப்படி?

"ஆணும் பெண்ணும் பேசுவதே தவறு" "ஆணும் பெண்ணும் நட்பாக இருக்கவே முடியாது!", இப்படி எல்லாம் தான் என் ஊரில் இருக்கும் ஒரு பாட்டி சொல்லிக் கொண்டு இருப்பார் எப்போதும். ஆனால், அதெல்லாம் அப்படியா? பாட்டி பெரியவர், அவர் சொன்னால் சரியாகத் தானே இருக்கும்? இல்லையா?
என் அம்மா சொல்வார், "பெரியவங்க சொன்னா  அதுல ஆயிரம் அர்த்தம் இருக்கும்" என்று! ஆனால், "பேசுவது தவறு???", இதெல்லாம் எந்த ஊர் நியாயம்? இப்போது இப்படி எல்லாம் "பேசுவது தவறு" என்று பேசினால், "போயா நீ, அந்தக் காலத்து ஆள் மாதிரி..", என்று சொல்லிவிடுவார்கள்.
இன்று ஆணும் பெண்ணும் பேசுவது, நட்பாக இருப்பது எல்லாம் சாதாரணமான ஒரு விஷயம்! பள்ளியில், கல்லூரியில், வேலை செய்யும் இடத்தில், இப்படி எங்கும் பேச வேண்டிய அவசியம், "எல்லோரிடமும்" பேச வேண்டிய அவசியம் இருக்கும். ஆனால், எப்படிப் பேசுகிறோம் என்பதில் தான் இருக்கிறது, நம்மைப் பற்றி மற்றவர் என்ன நினைக்கிறார் என்பது!
சிலர், பார்த்தவுடன் யாராக இருந்தாலும், இனிமையாக சிரித்துப் பேசுவார்கள். இன்னும் சிலர் ஒரு வார்த்தை பேசவே காசு கேட்பா…

இது ஒரு சிக்கன் கதை!

சிக்கன்! அசைவ விரும்பிகள் எல்லோருக்குமே பிடித்த, மிக மிகப் பிடித்த ஒன்றாக இருக்கும் இந்தச் சிக்கன்!?
எப்போதும் அசைவம் சாப்பிடுபவர்களுக்கு மீன் சமைக்கும் வாசம், அற்புதமாகவும், சைவம் சாப்பிடுபவர்களுக்கு அது “அய்யோ... என்ன கருமம்!”, என்பது போலவும் இருக்கும்!
இதில் நான் முதல் வகை, அசைவம் சாப்பிடும் வகை!
என் நண்பர்கள் உறவினர்களிடம் கேட்டால் தெரியும், எனக்கு எவ்வளவு பிடிக்கும் அசைவ உணவு என்பது!
எனக்கு ஒரு அத்தை இருக்கிறார், அவர் வீட்டிற்குச் சிறுவயதில் சென்ற போது, ஒரு முறை, ஒரு அரைக் கிலோ மீனை ஒரே ஆளாகச் சாப்பிட்டேனாம்!
”புரட்டாசி மாதம், அசைவம் சாப்பிடக் கூடாது, வெள்ளி, செவ்வாய் பிறகு சனி, அசைவம் சாப்பிடக் கூடாது”, இப்படி என் அம்மா போடும் விதிகள் எல்லாம், அப்பா... எனக்குச் சுத்தமாகப் பிடிக்காது!
அதென்னவொ, அசைவ உணவின் ருசி அத்தனை அருமை! (இதைத் தான் பசிக்கு உண்ணாமல் ருசிக்கு உண்பது என்பார்களோ???)
என் அப்பா அசைவம் சாப்பிடமாட்டார் அதிகம், நானும் அம்மாவும் தான், வற்புறுத்தி சாப்பிட வைப்போம். அவர் உடனே சொல்வார், “ஊன் வளர்க்க ஊன் உண்ணக் கூடாது”, என்றெல்லாம்.
என்னையும் அசைவம் சாப்பிடாதே, விட்டுவிட…

இருபத்தியாறு (21+4) வயதினிலே!

"என்னடா இந்தப் பொண்ணு கணக்குல கொஞ்சம் வீக்கோ?", என்று நீங்கள் நினைப்பது எனக்குக் கேட்கிறது. உண்மை தான், கொஞ்சம் வீக் தான். ஆனால், இப்போது எனக்கு இருபத்தியாறு வயது துவங்கி இருக்கிறது, அதனால் தான் முடிந்த வயதை கணக்குப் போட்டு இருக்கிறேன். புரிகிறதோ? 
21 வருடம் அம்மா அப்பா கையைப் பிடித்துக் கொண்டு இருந்தேன். 4 வருடம் தனியாக இருந்தேன். இப்போதும் தனியாகத் தான் இருக்கிறேன். (தனிமை தனிமையோ, கொடுமை கொடுமையோ!)
சரி இந்த இருபத்தி ஐந்து வருடங்களில் நான் "இது சரி", "இது தவறு", என்று இப்போது வரை கற்று இருப்பவற்றை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன். விருப்பம் இருந்தால் வாசித்துப் பாருங்கள். இதில் இருப்பவை எல்லாம் என்னுடைய சுய அனுபவங்கள் கொண்டு நான் எழுதி இருப்பவை. உங்களுக்கும் இது சரியாக இருக்க அவசியம் இல்லை.   
சரி "வளவள" என்று பேசாமல் சொல்ல வந்ததைச் சொல்கிறேன், கேளுங்கள்!
இதில் வெவ்வேறு தலைப்புகளாகப் பிரித்து எழுதி இருக்கிறேன், பின்னாளில் நான் மறுபடி இதைப் படித்துப் பார்க்கையில் எனக்கு எளிதாக இருக்கும் பாருங்களேன்? பெரும்பாலும் நான் எழுதுவதெல்லாம், எனக்காகத் த…