முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

கனவுக் கணவன்!


நீயும் நானும்!

நான், நாள் முழுக்க நடந்ததை,
இரவெல்லாம் கதையாய்ச் சொன்னால்,
"ஏன் இப்டி படுத்துற?" செல்லமா மிஞ்சி,
காதலோட கேக்கணும்!

நான் எழுதிய கவிதையெல்லாம்,
வாசிச்சு வாசிச்சுக் காட்டினா,
சலிப்புப் பார்வை பாக்றது போல,
தேவதையாப் பாக்கணும்!

வேலைக்குப் போயிட்டு வீடு வந்தா,
என்னோட கண்ணாமூச்சி ஆடனும்,
கண்டுபுடிச்சதும் சீண்டணும்,
அள்ளி உப்பு மூட்ட தூக்கணும்!

தப்புத் தப்பா செஞ்சு நின்னா,
தட்டி நாலு போடணும்,
சண்டைபோட்டுத் திட்டணும்,
என்ன அழ வைக்கணும்!

அழுது ஒரு நாள் முழுக்க,
சோகமா நானிருக்கணும்,
நாள் முடிவுல நீ வரக்குடாது,
நான் தான் மனிப்புக் கேட்கணும்!

உன் மேல தப்புன்னு,
நான் சண்ட போட்டா,
நீ, "என் தப்பு தான்டா.."
செல்லமா மன்னிப்புக் கேக்கணும்!

எனக்குக் காய்ச்சல்னா,
உனக்குப் பாதி தருவேன்,
உனக்குக் காய்ச்சல்னா,
எனக்கு நீ பாதி தரணும்!

என்னையே சுத்துற,
நாய்க்குட்டி போல இருக்கக் கூடாது,
கோபத்தைக் கொட்டுற,
எரிமலையா இருக்கக் கூடாது!

உள்ளே பாசம் இருக்கணும்,
வெளியே காட்டாம நடிக்கணும்,
நடிக்றதும் முழுசா தெரியாம,
என்னப் பாத்து சிரிக்கணும்!

நல்ல படிப்பு வேணும்,
நல்ல அறிவு வேணும்,
நாட்டு மேல கூட,
கொஞ்சம் காதல் வேணும்!

அம்மா அப்பாப் பாசம்,
நிறைய நிறைய வேணும்,
அவங்களுக்கு அடுத்துதான்,
மனைவினு நெனப்பும் வேணும்!

காதலிக்கும் நேரமெல்லாம்,
குழந்த போல இருக்கணும்,
என்னப் போல இல்லாம,
எனக்கு எதிரா இருக்கணும்!

ஓட்ட வாய் நான்,
பேசவே குடாது நீ,
தொட்டாச் சிணுங்கி நான்,
இரும்பா இருக்கணும் நீ!

பேரழகனா வேண்டாம்,
பணக்காரனா வேண்டாம்,
நல்லவனாப் போதும்,
என் மனசத் தெரிஞ்சவனா வேணும்!

சொன்னா சொல்லுவேன்,
நாள் முழுக்க,
அப்பா பாத்தா,
அடி விழுமுங்க!
:D :) :P ♥ 

கருத்துகள்

  1. எனக்குக் காய்ச்சல்னா,
    உனக்குப் பாதி தருவேன்,
    உனக்குக் காய்ச்சல்னா,
    எனக்கு நீ பாதி தரணும்!

    Seekram oru nalla kanavan kidaika vaazthukkal sagothari :P

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. அட நான் யாரோன்னு நெனச்சேன், தீபக் கார்த்திக் நீங்க தானா இது. மிக்க நன்றி :)

      நீக்கு
  2. very nice. நான் எதிர் பார்த்த கவிதைகளுள் ஒன்று. நான் விரும்பிய கவிதை. அருமையான கவிதை. இப்படியொரு கவிதை கொடுத்ததுக்கு மிக்க நன்றி.

    பதிலளிநீக்கு

கருத்துரையிடுக

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

பெண்களிடம் பேசுவது.... எப்படி?

"ஆணும் பெண்ணும் பேசுவதே தவறு" "ஆணும் பெண்ணும் நட்பாக இருக்கவே முடியாது!", இப்படி எல்லாம் தான் என் ஊரில் இருக்கும் ஒரு பாட்டி சொல்லிக் கொண்டு இருப்பார் எப்போதும். ஆனால், அதெல்லாம் அப்படியா? பாட்டி பெரியவர், அவர் சொன்னால் சரியாகத் தானே இருக்கும்? இல்லையா?
என் அம்மா சொல்வார், "பெரியவங்க சொன்னா  அதுல ஆயிரம் அர்த்தம் இருக்கும்" என்று! ஆனால், "பேசுவது தவறு???", இதெல்லாம் எந்த ஊர் நியாயம்? இப்போது இப்படி எல்லாம் "பேசுவது தவறு" என்று பேசினால், "போயா நீ, அந்தக் காலத்து ஆள் மாதிரி..", என்று சொல்லிவிடுவார்கள்.
இன்று ஆணும் பெண்ணும் பேசுவது, நட்பாக இருப்பது எல்லாம் சாதாரணமான ஒரு விஷயம்! பள்ளியில், கல்லூரியில், வேலை செய்யும் இடத்தில், இப்படி எங்கும் பேச வேண்டிய அவசியம், "எல்லோரிடமும்" பேச வேண்டிய அவசியம் இருக்கும். ஆனால், எப்படிப் பேசுகிறோம் என்பதில் தான் இருக்கிறது, நம்மைப் பற்றி மற்றவர் என்ன நினைக்கிறார் என்பது!
சிலர், பார்த்தவுடன் யாராக இருந்தாலும், இனிமையாக சிரித்துப் பேசுவார்கள். இன்னும் சிலர் ஒரு வார்த்தை பேசவே காசு கேட்பா…

இது ஒரு சிக்கன் கதை!

சிக்கன்! அசைவ விரும்பிகள் எல்லோருக்குமே பிடித்த, மிக மிகப் பிடித்த ஒன்றாக இருக்கும் இந்தச் சிக்கன்!?
எப்போதும் அசைவம் சாப்பிடுபவர்களுக்கு மீன் சமைக்கும் வாசம், அற்புதமாகவும், சைவம் சாப்பிடுபவர்களுக்கு அது “அய்யோ... என்ன கருமம்!”, என்பது போலவும் இருக்கும்!
இதில் நான் முதல் வகை, அசைவம் சாப்பிடும் வகை!
என் நண்பர்கள் உறவினர்களிடம் கேட்டால் தெரியும், எனக்கு எவ்வளவு பிடிக்கும் அசைவ உணவு என்பது!
எனக்கு ஒரு அத்தை இருக்கிறார், அவர் வீட்டிற்குச் சிறுவயதில் சென்ற போது, ஒரு முறை, ஒரு அரைக் கிலோ மீனை ஒரே ஆளாகச் சாப்பிட்டேனாம்!
”புரட்டாசி மாதம், அசைவம் சாப்பிடக் கூடாது, வெள்ளி, செவ்வாய் பிறகு சனி, அசைவம் சாப்பிடக் கூடாது”, இப்படி என் அம்மா போடும் விதிகள் எல்லாம், அப்பா... எனக்குச் சுத்தமாகப் பிடிக்காது!
அதென்னவொ, அசைவ உணவின் ருசி அத்தனை அருமை! (இதைத் தான் பசிக்கு உண்ணாமல் ருசிக்கு உண்பது என்பார்களோ???)
என் அப்பா அசைவம் சாப்பிடமாட்டார் அதிகம், நானும் அம்மாவும் தான், வற்புறுத்தி சாப்பிட வைப்போம். அவர் உடனே சொல்வார், “ஊன் வளர்க்க ஊன் உண்ணக் கூடாது”, என்றெல்லாம்.
என்னையும் அசைவம் சாப்பிடாதே, விட்டுவிட…

இருபத்தியாறு (21+4) வயதினிலே!

"என்னடா இந்தப் பொண்ணு கணக்குல கொஞ்சம் வீக்கோ?", என்று நீங்கள் நினைப்பது எனக்குக் கேட்கிறது. உண்மை தான், கொஞ்சம் வீக் தான். ஆனால், இப்போது எனக்கு இருபத்தியாறு வயது துவங்கி இருக்கிறது, அதனால் தான் முடிந்த வயதை கணக்குப் போட்டு இருக்கிறேன். புரிகிறதோ? 
21 வருடம் அம்மா அப்பா கையைப் பிடித்துக் கொண்டு இருந்தேன். 4 வருடம் தனியாக இருந்தேன். இப்போதும் தனியாகத் தான் இருக்கிறேன். (தனிமை தனிமையோ, கொடுமை கொடுமையோ!)
சரி இந்த இருபத்தி ஐந்து வருடங்களில் நான் "இது சரி", "இது தவறு", என்று இப்போது வரை கற்று இருப்பவற்றை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன். விருப்பம் இருந்தால் வாசித்துப் பாருங்கள். இதில் இருப்பவை எல்லாம் என்னுடைய சுய அனுபவங்கள் கொண்டு நான் எழுதி இருப்பவை. உங்களுக்கும் இது சரியாக இருக்க அவசியம் இல்லை.   
சரி "வளவள" என்று பேசாமல் சொல்ல வந்ததைச் சொல்கிறேன், கேளுங்கள்!
இதில் வெவ்வேறு தலைப்புகளாகப் பிரித்து எழுதி இருக்கிறேன், பின்னாளில் நான் மறுபடி இதைப் படித்துப் பார்க்கையில் எனக்கு எளிதாக இருக்கும் பாருங்களேன்? பெரும்பாலும் நான் எழுதுவதெல்லாம், எனக்காகத் த…