முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

"நாம்" பேசப் போகிறோம்!

என்ன பேசப் போகிறோம்?

நம்மைப் பற்றி தான். ஆம், நாம் என்றால் இங்கு யாரைக் குறிக்கிறது இந்த "நாம்"?


நாம் --> ஆண், பெண்! இது இரண்டு தான்.சரி, அதில் என்ன? என்கிறீர்களா?

பொதுவாகவே, ஒரு ஆணும் பெண்ணும் பேசிக்கொள்வது என்பதை பாவமாகப் பார்க்கும் சமூகம் நம்முடையது!??!!
 ஆம், நட்பாகப் பேசினால் கூட சில சமயம், இல்லை, பல சமயம், தவறாகத் தான் பார்க்கிறது. சரி, அதனால் என்ன என்கிறீர்களா?

ஆணும், பெண்ணும் பேசுவதில் தவறே இல்லை! இப்போது, இந்தப் பதிவை வாசிக்கும் நீங்களே ஓர் ஆணாக இருப்பின், உங்கள் கருத்தை என்னோடு பகிர்ந்து கொள்வதில், தவறில்லை. தவறில்லை தானே?

ம்ம், பிறகு என்ன? ஏன் இந்தக் கருத்துப் பரிமாற்றத்தைத் தவறு என்கிறார்கள்?
பெண் பிள்ளை என்றால், பொன்னோ பொருளோ, என்று பொத்தி வைக்கிறார்கள்?

பல நேரங்களில் இந்த ஆண் பெண் கருத்துப் பரிமாற்றம், கருத்துப் பரிமாற்றத்தொடு நிற்பதில்லை!!! இது, இதனால் தானோ என்னவோ, பெற்றோர்கள் அஞ்சுகிறார்கள்!

ஏதோ ஒரு தருணத்தில், வேறு மாதிரியாக வார்த்தைகள் மாறும்போது தான் பிரச்சனை!

 முறையோடு பேசுவது அவசியம். ஒரு பெண்ணோ, ஆணோ, புன்னகையோடு பேசுகிறார் என்பதற்காக, அதிகம் உரிமை எடுத்துப் பேசுவது, தவறு தானே?

வார்த்தைகளைத் தேர்ந்தெடுங்கள்!


 என்னைப் பொறுத்தவரை, தவறே தான்.ஒரு கோடு, ஒரு எல்லைக் கோடு இருக்க வேண்டும், அதைத் தாண்டாத வரையில் நன்மையே! தாண்டினால்?

திட்டுவாங்கிக் கொள்ளும் முன் புரிந்து கொண்டால், நல்லது! எல்லை தாண்டிப் பேசி, நம்மை நாமே தாழ்த்திக் கொள்ள வேண்டாமே?!!?

ஆணோ, பெண்ணோ, யாராக இருப்பின், ஆணோ, பெண்ணோ, யாரிடம் பேசுவதாக இருப்பினும், "வார்த்தைகளில்" கவனம் இருக்கட்டும், கண்ணியம் இருக்கட்டும்!!!


தயவு செய்து, உங்களிடம் பேசுபவரை சங்கடத்துக்கு உள்ளாக்காதீர்கள்!

நான் உங்களைக் குறிப்பிடவில்லை பொதுவாகத்தான் சொல்கிறேன்!

இதோ, இதுவரை உங்களை நான் ஏதேனும் சங்கடத்துக்கு உள்ளாகும் படி பேசி இருந்தால், மன்னிக்கவும். முடிந்த அளவு, நான் அப்படிப் பேசாமல் இருக்கத் தான் முயற்சிக்கிறேன்!


பி.கு. - இதப் படிச்சிட்டு,கேள்வி எல்லாம் கேட்டு, கருத்துரை போடாதீங்க!

கருத்துகள்

  1. நம்மை பிறர் எப்படி நடத்த வேண்டும் என்று விரும்புகிறோமோ நாம் பிறரிடம் அவ்வாறு நடக்க வேண்டும்.. தனிமனித ஒழுக்கம் இருந்தால் தான் உருப்படியான, பயம் இல்லாத நல்லவர்கள் வாழும் சமுதாயம் அமையும்..

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. ஆம், உண்மை.
      //நம்மை பிறர் எப்படி நடத்த வேண்டும் என்று விரும்புகிறோமோ நாம் பிறரிடம் அவ்வாறு நடக்க வேண்டும்..//

      இது ஆண் பெண் நட்பிற்கு சற்றுப் பொருந்தாது என்று நினைக்கிறேன்.

      தனி மனித ஒழுக்கம் அவசியம்! "மிகவும்!"

      நீக்கு
  2. //நட்பாகப் பேசினால் கூட சில சமயம், இல்லை, பல சமயம், தவறாகத் தான் பார்க்கிறது. சரி, அதனால் என்ன என்கிறீர்களா?//

    ஏற்று கொள்கிறேன்

    //ஆணும், பெண்ணும் பேசுவதில் தவறே இல்லை! இப்போது, இந்தப் பதிவை வாசிக்கும் நீங்களே ஓர் ஆணாக இருப்பின், உங்கள் கருத்தை என்னோடு பகிர்ந்து கொள்வதில், தவறில்லை. தவறில்லை தானே?//

    பதிவுலகை பொறுத்தவரை (சமுக தளங்களை பொறுத்த) ஆண் பெண் என்பதை தவிர்த்து அவர்கள் முன்னிறுத்தும் கருத்தே எங்கள் கருத்தை பகிர்ந்து கொள்வதில் முன்னிலை படுகிறது என நினைக்கிறேன்

    //ம்ம், பிறகு என்ன? ஏன் இந்தக் கருத்துப் பரிமாற்றத்தைத் தவறு என்கிறார்கள்?//

    பார்க்கிறவர்களின் பார்வை பொருத்தது

    //பெண் பிள்ளை என்றால், பொன்னோ பொருளோ, என்று பொத்தி வைக்கிறார்கள்?//

    ஆண் கெட்டு போனா அவன் பெயர் மட்டுமே கெட்டு போவதாகும், பெண் கெட்டு போனால் குடும்பத்தின் பெயரும் சேர்ந்து கெட்டு போய்டும்னு நினைக்கிற நிலை மாறும் வரை தொடரும் என நினைக்கிறேன்.

    //பல நேரங்களில் இந்த ஆண் பெண் கருத்துப் பரிமாற்றம், கருத்துப் பரிமாற்றத்தொடு நிற்பதில்லை!!! இது, இதனால் தானோ என்னவோ, பெற்றோர்கள் அஞ்சுகிறார்கள்!//

    இருக்கலாம்

    //முறையோடு பேசுவது அவசியம். ஒரு பெண்ணோ, ஆணோ, புன்னகையோடு பேசுகிறார் என்பதற்காக, அதிகம் உரிமை எடுத்துப் பேசுவது, தவறு தானே?//

    உரிமை என்பது கூட தனி ஆள் சம்மந்தப்பட்டு மாறும். காரணம் சிலருக்கு அரை மணி நேரம் கதைப்பதில் உள்ள திருப்தி சிலருக்கு நாள் முழுவதும் கதைத்தாலும் இருப்பதில்லை அதே போல தொட்டு கதைக்கும் இளைஞர் சமூகமும் உண்டு கிட்ட நெருங்கா இளைஞர் நட்பு சமூகமும் உண்டு. உரிமை என்பது அவர்களின் மட்டத்துக்கு மாறும்.. ஆகவே முறையான புரிந்துணர்வோடே உறவை வளர்த்தல் சிறப்பாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. நம்முடன் பேசுபவர் எவ்வளவு உரிமை கொடுக்க நினைக்கிறாரோ, அதை விட அதிகம் எடுத்துக் கொண்டு பேசுவது, சரியல்ல என்று நினைக்கிறேன்.

      கருத்துக்கு மிக்க நன்றி.

      நீக்கு
  3. சிவகாசியில் பட்டாசு சத்தம் எங்க ஊர் வரை கேட்குதுங்கோ..

    பதிலளிநீக்கு
  4. எனக்கு பிடித்த மொழி மௌனம்...

    நன்றி...

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. ஆம், மௌனம் - விருப்பம், வெறுப்பு இரண்டையுமே சொல்லிவிடும் தான்.

      நன்றி, ஐயா.

      நீக்கு
  5. உங்கள் கருத்துடன் 100% ஒத்து போகிறேன். நானும் இதே போலே தொழிற் களத்திலே " நம்மைப் பற்றி நம்மிடமே பேசுவோமே..." என்று ஒரு பதிவு இட்டு உள்ளேன்.
    இதோ இணைப்பு : http://tk.makkalsanthai.com/2012/11/blog-post_4224.html

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. அந்தப் பதிவை வாசித்தேன், உண்மை தான் நீங்கள் சொல்லி இருப்பது.
      நன்றி..

      நீக்கு

கருத்துரையிடுக

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

பெண்களிடம் பேசுவது.... எப்படி?

"ஆணும் பெண்ணும் பேசுவதே தவறு" "ஆணும் பெண்ணும் நட்பாக இருக்கவே முடியாது!", இப்படி எல்லாம் தான் என் ஊரில் இருக்கும் ஒரு பாட்டி சொல்லிக் கொண்டு இருப்பார் எப்போதும். ஆனால், அதெல்லாம் அப்படியா? பாட்டி பெரியவர், அவர் சொன்னால் சரியாகத் தானே இருக்கும்? இல்லையா?
என் அம்மா சொல்வார், "பெரியவங்க சொன்னா  அதுல ஆயிரம் அர்த்தம் இருக்கும்" என்று! ஆனால், "பேசுவது தவறு???", இதெல்லாம் எந்த ஊர் நியாயம்? இப்போது இப்படி எல்லாம் "பேசுவது தவறு" என்று பேசினால், "போயா நீ, அந்தக் காலத்து ஆள் மாதிரி..", என்று சொல்லிவிடுவார்கள்.
இன்று ஆணும் பெண்ணும் பேசுவது, நட்பாக இருப்பது எல்லாம் சாதாரணமான ஒரு விஷயம்! பள்ளியில், கல்லூரியில், வேலை செய்யும் இடத்தில், இப்படி எங்கும் பேச வேண்டிய அவசியம், "எல்லோரிடமும்" பேச வேண்டிய அவசியம் இருக்கும். ஆனால், எப்படிப் பேசுகிறோம் என்பதில் தான் இருக்கிறது, நம்மைப் பற்றி மற்றவர் என்ன நினைக்கிறார் என்பது!
சிலர், பார்த்தவுடன் யாராக இருந்தாலும், இனிமையாக சிரித்துப் பேசுவார்கள். இன்னும் சிலர் ஒரு வார்த்தை பேசவே காசு கேட்பா…

இது ஒரு சிக்கன் கதை!

சிக்கன்! அசைவ விரும்பிகள் எல்லோருக்குமே பிடித்த, மிக மிகப் பிடித்த ஒன்றாக இருக்கும் இந்தச் சிக்கன்!?
எப்போதும் அசைவம் சாப்பிடுபவர்களுக்கு மீன் சமைக்கும் வாசம், அற்புதமாகவும், சைவம் சாப்பிடுபவர்களுக்கு அது “அய்யோ... என்ன கருமம்!”, என்பது போலவும் இருக்கும்!
இதில் நான் முதல் வகை, அசைவம் சாப்பிடும் வகை!
என் நண்பர்கள் உறவினர்களிடம் கேட்டால் தெரியும், எனக்கு எவ்வளவு பிடிக்கும் அசைவ உணவு என்பது!
எனக்கு ஒரு அத்தை இருக்கிறார், அவர் வீட்டிற்குச் சிறுவயதில் சென்ற போது, ஒரு முறை, ஒரு அரைக் கிலோ மீனை ஒரே ஆளாகச் சாப்பிட்டேனாம்!
”புரட்டாசி மாதம், அசைவம் சாப்பிடக் கூடாது, வெள்ளி, செவ்வாய் பிறகு சனி, அசைவம் சாப்பிடக் கூடாது”, இப்படி என் அம்மா போடும் விதிகள் எல்லாம், அப்பா... எனக்குச் சுத்தமாகப் பிடிக்காது!
அதென்னவொ, அசைவ உணவின் ருசி அத்தனை அருமை! (இதைத் தான் பசிக்கு உண்ணாமல் ருசிக்கு உண்பது என்பார்களோ???)
என் அப்பா அசைவம் சாப்பிடமாட்டார் அதிகம், நானும் அம்மாவும் தான், வற்புறுத்தி சாப்பிட வைப்போம். அவர் உடனே சொல்வார், “ஊன் வளர்க்க ஊன் உண்ணக் கூடாது”, என்றெல்லாம்.
என்னையும் அசைவம் சாப்பிடாதே, விட்டுவிட…

இருபத்தியாறு (21+4) வயதினிலே!

"என்னடா இந்தப் பொண்ணு கணக்குல கொஞ்சம் வீக்கோ?", என்று நீங்கள் நினைப்பது எனக்குக் கேட்கிறது. உண்மை தான், கொஞ்சம் வீக் தான். ஆனால், இப்போது எனக்கு இருபத்தியாறு வயது துவங்கி இருக்கிறது, அதனால் தான் முடிந்த வயதை கணக்குப் போட்டு இருக்கிறேன். புரிகிறதோ? 
21 வருடம் அம்மா அப்பா கையைப் பிடித்துக் கொண்டு இருந்தேன். 4 வருடம் தனியாக இருந்தேன். இப்போதும் தனியாகத் தான் இருக்கிறேன். (தனிமை தனிமையோ, கொடுமை கொடுமையோ!)
சரி இந்த இருபத்தி ஐந்து வருடங்களில் நான் "இது சரி", "இது தவறு", என்று இப்போது வரை கற்று இருப்பவற்றை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன். விருப்பம் இருந்தால் வாசித்துப் பாருங்கள். இதில் இருப்பவை எல்லாம் என்னுடைய சுய அனுபவங்கள் கொண்டு நான் எழுதி இருப்பவை. உங்களுக்கும் இது சரியாக இருக்க அவசியம் இல்லை.   
சரி "வளவள" என்று பேசாமல் சொல்ல வந்ததைச் சொல்கிறேன், கேளுங்கள்!
இதில் வெவ்வேறு தலைப்புகளாகப் பிரித்து எழுதி இருக்கிறேன், பின்னாளில் நான் மறுபடி இதைப் படித்துப் பார்க்கையில் எனக்கு எளிதாக இருக்கும் பாருங்களேன்? பெரும்பாலும் நான் எழுதுவதெல்லாம், எனக்காகத் த…